Wentylacja i rekuperacja

Rekuperacja w starym domu jest ok w przypadku, kiedy jest dobra szczelność i ustawienia. Tylko wtedy wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła robi robotę bez ciągłego wietrzenia. Trzy liczby na start: celuj w wilgotność 40–60%, hałas w sypialni poniżej 30 dB i przepływ rzędu 20–30 m³/h na osobę. Najpierw sprawdź, skąd ciągnie zimne powietrze, potem ustaw bieg „auto”, a na końcu zmierz nawiewy na anemostatach. Pokażę też, czy rekuperacja wysusza powietrze i jak zejść z rachunków.

Wentylacja łazienki bez okna może działać świetnie, ale tylko wtedy, gdy powietrze ma skąd wejść i dokąd wyjść. Jeśli po kąpieli para trzyma się 20–40 minut, a wilgotność dobija do 70%+, to coś nie gra. Najpierw sprawdź kratkę (czy „ciągnie”), potem ogarnij nawiew spod drzwi (minimum ok. 200–300 cm² wolnego przekroju), a na końcu dobierz wentylator o realnym przepływie (często 60–120 m³/h). Zrobisz to raz, a zyskasz mniej zapachów i wyraźnie lepszy komfort na co dzień.

Skuteczne czyszczenie kanałów wentylacyjnych zaczynam od trzech prostych kroków. Najpierw sprawdzam kratki w łazience, kuchni i w toalecie, potem mierzę czas znikania pary z lustra (powinno to być maksymalnie kilka minut), a na końcu przykładając kartkę do kratki, oceniam, czy ciąg w ogóle istnieje. Jeśli w mieszkaniu wciąż czuć stęchliznę, wilgoć trzyma się ścian, a w dodatku okna parują przy 20–22°C, to znak, że instalacja woła o pomoc. Dobre ogarnięcie tematu wentylacji to po prostu zdrowsze powietrze i mniej problemów z grzybem na ścianach.

Odzysk ciepła z komina daje realny zysk 0,5–2,0 kW mocy użytecznej i potrafi obniżyć zużycie energii o 10–20% w sezonie. To naprawdę sporo! Jednak najpierw sprawdź temperaturę spalin (np. 80–180°C dla gazu, 150–300°C dla drewna). Potem oceń ciąg i miejsce na wymiennik przy kotłowni lub kominku w salonie. Na końcu ustaw odpływ kondensatu i czujnik CO. Dzięki temu w łazience i sypialni utrzymasz 20–22°C bez „podbicia” rachunków, a komfort snu naprawdę rośnie.