Bezpieczeństwo i pomiary

Pomiar rezystancji izolacji kabla to jeden z tych testów, które potrafią uratować instalację przed zwarciem, wywalaniem różnicówki i dziwnymi „strzałami” w rozdzielnicy. Ja robię to zawsze tak samo. Najpierw odłączam odbiorniki i elektronikę. Potem ustawiam megomierz na 500 V i sprawdzam żyły między sobą oraz do PE. Na koniec zapisuję wynik w MΩ i porównuję z bezpiecznym minimum. Dzięki temu wiem, czy kabel jest OK, czy robi się nieprzyjemnie.

Jeśli chcesz szybko ocenić, czy uziemienie działa sensownie, zacznij od pomiary rezystancji uziemienia i porównaj wynik z typowymi wymaganiami instalacji (np. w układzie TT liczy się warunek RA × IΔn ≤ 50 V). Najpierw odłącz uziom od instalacji w złączu kontrolnym. Potem ustaw miernik uziemień na metodę 3-przewodową i wbij dwie sondy w grunt w odległości kilkunastu–kilkudziesięciu metrów. Na końcu sprawdź stabilność odczytu, przesuwając sondę potencjałową o ok. 10%. To jest „pomiar uziemienia” bez lania wody, a w efekcie zyskasz spokojniejszą głowę i mniejszą nerwówkę przy awariach.

Przegląd piecyka gazowego wykonuję raz w roku, bo to realnie zmniejsza ryzyko awarii i tlenku węgla. Dla typowego mieszkania sprawdzam ciąg wentylacji, analizę spalin i szczelność instalacji, a następnie zapisuję wyniki w protokole. Najpierw wyłącz urządzenie i dopływ gazu, potem zapewnij dostęp do kotła, a na końcu przygotuj dokumentację. Sprawdź łazienkę, kuchnię i kotłownię, a także kratki i normowe zakresy pomiarów. Dzięki temu zyskuję spokojną głowę i niższe rachunki.